به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ میلاد آصفری/// چقدر تیترهای امروز روزنامه «خراسان» که متعلق به طیف مشهد آقای قالیباف است و مع‌الاسف، مطلب روزنامه «جوان» که برادران ما زحمت نگارش و چاپ آن را برعهده دارند، ناجوانمردانه بود. این گوشه و کنار، روزنامه برائت‌نشان فرهیختگان هم درباره «وحدت» و نیاز کشور احساس نگرانی کرده است.
هر سه این روزنامه‌ها که عمدتا با خط سیاسی جریان «نواصوگرا» اداره میشود، به ماجرای واکنش سعید جلیلی نسبت وایرال مجدد صحبت های سال گذشته حسن روحانی پرداخته‌اند و در کمال حیرت، این دو را یک کاسه کرده و به جهادِ با «جهاد تبیین» پرداختند.
روحانی پیشتر در کمال وقاحت و پررویی، تمام تقصیر برجام و ماشه و قطعنامه و هسته‌ای را مستقیم و غیرمستقیم به گردن جریان انقلاب انداخته بود و این اواخر پس از جنگ 12 روزه نیز صحبت‌هایی را بیان کرد که غربی‌ها پالس مثبت او را از ضرروت «تصمیم بزرگ» در ایران بفهمند.
گزارش‌نویسان روزنامه جوان به خوبی میدانند که این روحانی همان است که موشک‌های سپاه را عامل مشکلات کشور مینامید و وزیر خارجه‌اش چنان صحبت‌هایی درباره حاج قاسم کرد.
حالا جریان نواصولگرا که خود بخشی از مهمترین حامیان پروژه برجام بود بی آنکه هشدار کارشناسی و واقع‌گرایانه جلیلی را تبیین کند و به اشتباه راهبردی خود در محاسبات غیر ولایی‌اش در سالهای ۹۲ تا ۹۴ اعتراف کند، از عمد، جلیلی را در کنار روحانی ترسیم کرده و انگ ضد وحدت به او میزند. بسی عبرت و غفلت در این رفتارها!
اری، فارغ از صحبت درباره عیانیات مسئله‌ی هسته‌ای و کارنامه جلیلی و روحانی و اصلاح‌طلب و نواصولگرا و «تبریک دهندگان گذشته برجام، چشم نگران شدگان امروز اقتصاد» و ... باید گفت جلیلی اگر مجبور شد که در یک دیدار دانشجویی در جواب سوال دانشجویان پاسخ وقاحت امثال روحانی و ظریف را بدهد، هزینه ضعف همین رسانه‌های نواصولگرا در جهاد تبیین را میپردازد.
بله! اظهر من الشمس است که روحانی به دنبال شامورتی‌بازی است و رسانه‌های زنجیره‌ای زمین جلیلی را برای این اقدام مناسب دانستند اما مقصر همان کسانی‌اند که میلیارد میلیارد از بیت‌المال بودجه رسانه‌ای میگیرند و به جای وفاق با نیروهای انقلاب و مقابله با جریان تحریف تاریخ سیاست خارجی کشور -حتی با وجود بیانات چندباره و چند ساله و مجدد رهبری در‌این باره- جلیلی را بکوبند.
او برخلاف مدعیان انقلابی‌گری هفته به هفته در میان مردم و اقشار میرود، مورد استقبال بدنه جریان انقلاب است، هشدار و راهکار میدهد و تبیین میکند.
اما برخی بی‌توجه به امهات صحبت های او و فهم دقیق آنچه گفته، ناآگاهانه یا عامدانه صحبت‌هایش درباره گوسال سامری را تحریف مفهومی میکنند و به او انگ میزنند و روز دیگر پاسخ لازمش به دارودسته روحانی را مکروه میشمارند.
آن روز که جلیلی میگفت نمیشود و ظریف میگفت میشود، برخی افراد جریان نواصولگرا در مجلس، پشت ظریف درآمدند و گریه مرحوم زارعی و فریادهای دانشمند شهید فریدون عباسی را با گفتن ان‌شاءالله گربه است، تمسخر کردند.
همین میشود که با دست فرمان این سیاستمداران سیاست‌نامَدار، رهبرانقلاب هزینه جلوگیری از یک دهه از دست رفته دیگر را بار دیگر به دوش میکشند و سیبل حملات روانی ضدانقلاب میشوند؛ چرا؟ چون فرهیختگان سرش با رشیدپور و صورتی‌ها گرم است، خراسان مدام جلیلی را دشمن‌پنداری میکند و جوان، به جای مطالبه و تبیین اهمیت ترمیم ضعف‌های جنگ ۱۲ روزه، به نماینده صادق رهبری کنایه می‌اندازد.
دشمن در دشمنی‌اش متحد و اینجا برخی رسانه‌های مدعی جریان انقلاب، ضدانقلاب و به قول خودشان سوپر انقلابی‌ها را یک کاسه میکنند. کاش آنقدر که دلسوزانه به فکر وفاق با دولت اصلاح‌طلب بودید که البته در موارد بسیاری لازم و ضروری است، رویکردتان نسبت به آنهایی که انگ سوپرانقلابی بهشان میزنید هم دلسوزانه بود که این وظیفه ذاتی است.
جلیلی هرچه هست، مسئولیت آرای خودش به عهده‌اش بود نه آرای کاندیدای دیگر. انتقام انتخابات را از کسی دیگر بگیرید. روز عید ما آن روزی است که برخی از خر اجتهاشان از وحدت پیاده شوند و ببینند واقعا وحدتی که فکر میکنند مدنظر رهبری است با وحدتی که آقا با جزئیات آن را تبیین کردند، چقدر متفاوت است.
